Skivakantie Mariapfarr

Op de avond van de 2de kerstdag was het dan zover. De skivakantie in Mariapfarr stond op het punt te beginnen. De laatste dingen werden in de bus geladen en onze rolstoelers werden vastgezet. We waren klaar om te vertrekken!

Na een lange busreis waren we in Radtstadt aangekomen waar de ADHD groep uit de bus gezet omdat ze op hun vakantiebestemming waren aangekomen. Wij moesten echter nog één uurtje langer in de bus zitten op weg naar onze vakantie bestemming.

Eindelijk waren we dan aangekomen. We haalden snel onze spullen uit de bus en ging snel onze kamers opzoeken. Het was best nog wel even puzzelen wie welke kamer kreeg. Toen we dat allemaal voor elkaar hadden gekregen, werd er besloten dat we niet meer gingen skiën deze dag en dat we eerst maar eens lekker gingen eten.

De volgende dag was het dan zover. Onze eerste echte dag dat we gingen skiën!! De begeleiders Nicole en Lars gingen eerst een proefrondje skiën met de skistoel om er een beetje in te komen. Daarna waren de vakantiegangers aan beurt. Na een ritje in de skilift waren we boven aangekomen. Waar je een fantastisch uitzicht over het dal had. Veel tijd hadden we niet om van het uitzicht te genieten want de vakantiegangers wouden maar een ding en dat was zo hard mogelijk van de piste af. Beneden aangekomen mochten ze kiezen of ze nog een keertje wilden of even bijkomen van de snelle rit naar beneden. Meestal kregen we luid en duidelijk door dat we nog maar een keertje van de piste af moesten gaan. Op deze manier ging het bijna alle dagen door!

Behalve op de woensdag want toen had onze buschauffeur een verplichte rustdag. Dit was voor de vakantiegangers en begeleiders de kans om zelf ook even bij te komen. Alleen hadden enkele vakantiegangers daar andere ideeën over. Ze wilden namelijk heel graag naar het dorpje verderop. Dus een aantal vrijwilligers en vakantiegangers gingen op pad richting het dorpje. Onderweg kwamen ze een paardenstal tegen waar ze ook arrenslee tochten organiseerden. Dus werd er besloten dat we in de middag maar eens een tochtje met de arrenslee zouden gaan maken. Na ons dik ingepakt te hebben tegen de kou waren we ook hier weer klaar voor. Alleen hadden we een probleempje. En dat was dat we 2 rolstoelers hadden en dat er geen rolstoelen in de arrenslee konden. Gelukkig paste de skistoel er precies en ons probleem was opgelost.

Na een koude tocht was het weer tijd om te gaan eten en was de dag alweer bijna ten einde. We gingen deze avond vroeg naar bed want…. De volgende dag was het Oud & Nieuw en dat wilden we natuurlijk allemaal vieren.

Na een hele dag skiën op de laatste dag van het jaar waren we helemaal klaar voor de avond en wat komen ging. ’s Avonds kregen we een uitgebreid 3 gangen diner van het hotel wat ons zeer goed smaakte. Rond een uur of acht werd het spel Party & Co gepakt en hebben dat bijna de hele avond gedaan. Tot kwart voor twaalf want toen ging de tv aan en iedereen zat naar de klok te kijken op het scherm. Een paar minuten voor twaalf werden champagne glazen gepakt en trok iedereen zijn jas aan. En toen was het dan eindelijk 12 uur. Nadat iedereen elkaar de beste wensen had gewenst werd er besloten om buiten naar het vuurwerk te gaan kijken. Alleen…. het was heel erg mistig geworden het laatste uur en dus zagen we bijna niets meer van het vuurwerk. Het enige minpuntje van de vakantie. En toen zat de vakantie er alweer bijna op. Nog een dagje om de spullen in te pakken en voor de laatste keer van de piste af te stuiven en dan zat de skivakantie voor dit jaar er al weer op.

Op de vertrek dag moesten we heel erg vroeg op om op tijd in de bus zitten die weer richting Nederland ging. We gingen eerst de ADHD groep ophalen om vervolgens rechtstreeks naar Nederland te rijden. Helaas hadden we onder weg veel hinder van files en sneeuw waardoor we pas om 12 uur ’s nachts weer in Hilversum waren. Bij deze wil ik Jan onze chauffeur nogmaals bedanken voor het rijden en helpen van deze fantastische skiweek. Bedankt namens al onze vakantiegangers en vrijwilligers. Voor de rest hoop ik iedereen volgend jaar weer te zien en daarom

Tot ziens en groetjes, Lars!